සඟවන සහල් එළියට ගන්න බැරිනම් පාලන මිලක් වැඩක් නෑ

0
17


අද වනවිට මෙරට සහල් මිල ඉහළ ගොස් ඇත. එනිසා සහල් මිල පාලනයට පාලන මිලක් නියම කිරීමටද රජයට සිදුව ඇත. නමුත් ඒ මිලට සහල් මිලදී ගැනීමට නොමැති අතර, මේ වනවිට සහල් හිඟයක්ද ඇතිවෙමින් තිබේ. ඒ අතර මෙවර මහ කන්නයෙන් පසු රජයේ වී සංචිතය මෙට්‍රික් ටොන් ලක්ෂ තුනක් දක්වා ඉහළ නැංවීමට කටයුතු කරන බව කෘෂිකර්ම අමාත්‍යවරයා පවසයි. එකී ඉලක්කය සපුරාගත හැකිද? මෙරට සහල් මිල වැඩිවීමට බලපෑම් කරන ආර්ථික සාධකයන් මොනවාද යන්න පිළිබඳව කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ආර්ථික විද්‍යා අධ්‍යයන අංශයේ මහාචාර්ය අජිත් දිසානායක සමග කළ සංවාදයයි මේ.

වෙළෙඳපොළ තුළ සහල් මිල ඉහළ යෑමත් සමග ඒ සඳහා මේ වනවිට රජය පාලන මිලක් නියම කරල තියෙනව. හැබයි ඒ පාලන මිලට දෙන්න හාල් නැති බව වෙළෙන්දන් පවසනව. ඒ නිසා ‘පාලන මිල’ කියන එක මේ වෙද්දි සමාජය තුළ විහිළුවට ලක්වෙන කාරණයක් වෙලා. මේ විදිහට හාල් මිල පාලනය කරන්න යෑම කෙතරම්දුරට ප්‍රායෝගිකද?

හාල් මිල අඩුකරන්න පාලන මිලක් දැමීම නෙමේ එකම විසඳුම. පළමුවෙන් අපේ වෙළඳපොළ අසමත්වීම් නිවැරැදි කිරීම කළ යුතුයි. අපි හිතමු සහල් රුපියල් 100ට වෙළෙඳපොළ තුළ විකුණනව කියල. එතනදි රුපියල් 80ක පාලන මිලක් ගෙනාපු ගමන් සහල් තොග පිටින් තියාගෙන ඉන්න ව්‍යාපාරිකයො තමන්ගෙ තොග සඟවනව. ඒ නිසා රජය පාලන මිලක් දැමිය යුත්තෙ දෙවැනි, තෙවැනි, සිව්වැනි පියවරයන් ගන්න බලාගෙන. එතැනදි සඟවන සහල් තොග එළියට ගන්න ක්‍රමයක් හදන්න ඕන. මිලදී ගන්න මූල්‍ය පහසුකම් තියෙන්න ඕන. දෙවනුව ඒවා ප්‍රවාහනය කරන්න, ගබඩා කරන්න පහසුකම් සලසා ගන්න ඕන. ඊට පස්සෙ ඒවා හැම පාරිභෝගිකයෙක්ටම සාධාරණ ලෙස බෙදී යන ආකාරයෙන් සලාක ක්‍රමයකට වෙළෙඳපොළට මුදාහරින්න ඕන. නැත්නම් වෙන්නෙ මිල අඩුවුණු ගමන් මහා පරිමාණ වෙළෙන්දන් එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් ඇවිත් අඩු මිලට තියෙන සහල් තොග සියල්ල මිලදී ගෙන ගබඩා කරල, නැවත සහල් සැඟවීම. ඒ නිසා බෙදාහැරීමේ යාන්ත්‍රණය නිවැරදිව සැකසීම අනිවාර්යයයි. එහෙම නැත්නම් කළු කඩ මිලක් ඇති වෙනව. කවුරුන් හෝ එහෙම කළු කඩ මිලක් ඇතිකරනව නම් ඒ ව්‍යාපාරිකයන්ට නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන්න ඕන. එහෙම නැතිව නිකම් පාලන මිලක් දාල ගැසට් ගැහුවට වැඩක් නෑ.

ඊළඟ කාරණය තමයි පාලන මිලක් දාද්දි සහල් ඉල්ලුමට සරිලන සැපයුමක් වෙළෙඳපොළ තුළ ඇති කිරීමට රජය කටයුතු කරන්න ඕන. මොකද අඩු මිලට සහල් තියෙද්දි නැවත ඉල්ලුම වැඩිවුණොත් මිල ඉහළ යනව. ඒ නිසා ලොකු සංචිතයක් තියාගෙන තමයි පාලන මිලට යන්න ඕන.

කෘෂිකර්ම ඇමැතිවරයා පවසන්නෙ ගොවියන් වී තොග රජයට දෙන්නෙ නැත්නම් ඊළඟ වතාවෙදි පොහොර සහනාධාර ලබානොදෙන බව. ඇයි ගොවියන් වී තොග සඟවන්නේ…

ඒකට එක හේතුවක් තමයි ලංකාවෙ බියර් සමාගම් ගොවියන්ගෙන් රතු සහල් තොග පිටින් මිලදී ගැනීම. අනෙක් කාරණය රජය ලබාදෙන සහතික මිලට වඩා වැඩි මිලකට මෙරට මාෆියාකර ව්‍යාපාරික පන්තිය ගොවියන්ගෙන් වී මිලදී ගැනීමට කටයුතු කිරීම. එතනදි ඔවුන් ගොවියන්ගෙන් ගන්නෙ ඉස්තරම් තත්ත්වයේ වී විතරයි. නමුත් රජය වී මිලදී ගනිද්දි බොල් වී අයින් කිරීමක් කරන්නෙ නෑ. ඒ නිසා ඇතැම් විට ගොවියන් බොල්වී කලවම් කරල වී තොග රජයට ලබාදෙනව. එතනදි රජයට පාඩු සිද්ධ වෙනව.

අනෙක් කාරණය අපේ සුළු ගොවි ප්‍රජාවට දෙන පොහොර ප්‍රමාණය ඉතාම ස්වල්ප ප්‍රමාණයක්. ඔවුන්ට යැපුම් මට්ටමේ ඉන්නෙ. හැබැයි මහා පරිමාණයෙන් ගොවිතැන් කරන අය තමයි මේ වී සැඟවීම් කරන්නෙ. එතනදි රජයට නිවැරැදි සංඛ්‍යා දත්ත තියෙන්න ඕන ගොවිබිමේ සැබෑ අයිතිය කාටද තියෙන්න කියන එක ගැන. අද මහා පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයො ගොවියන්ගෙන් මහා පරිමාණ ඉඩම් බදු ගන්නව. එතනදි ගොවියගෙ නමට තමයි කුඹුර තියෙන්නෙ. ඒ නිසා ඒ ගොවියගෙ නමට තමයි පොහොර නිකුත් කරන්නෙ. ඒත් ගොවියා පොහොර මිලදී ගන්නෙ අර මහා පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයට. ඒක තමයි රජය අල්ලගන්න ඕන.

මේ තත්ත්වය නතර කරන්න නම් රජය තමන් සතුව තියෙන කුඹුරුවල වී වගා කළ යුතුයි. රජයට තියෙනව ලොකු ගබඩා පහසුකම්. ප්‍රවාහන පහසුකම්. මේව ශක්තිමත් කරල රජය ගොවිතැන් කරන්න ඕන. රජය සතු ගොවිපළවල් කොච්චර තියෙනවද? ඒත් ඒව පෞද්ගලික අංශයට බදු දීලනෙ තියෙන්නෙ. ඒව අරගෙන රජය ගොවිතැන් කරන්න ඕන. උදාහරණයකට විදුලිබල මණ්ඩලය ගමුකො. විදුලිබලය නිෂ්පාදනය කරන්න තමයි ලංකා විදුලිබල මණ්ඩලය පිහිටෙව්වෙ. ඒත් අද ඒක වෙන්නෙ ගල්අගුරු, ඩීසල් පිටරටින් ගෙනල්ල විදුලිය විකිණීම. ඒ වගේ දෙයක් තමයි කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයත් කරන්නෙ. ගොවිතැන් කරන්නෙ නෑ. පොහොර නිකුත් කිරීම පාලනය කරන්න යනව. කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයෙ ප්‍රධාන රාජකාරිය වෙන්න ඕන ගොවිතැන. කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයෙ ගොවියො ඉන්න ඕන. කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය අද නිෂ්පාදකයො නොවී පාලකයො වෙලා. අද එක ගොවියෙක් නෑ කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයෙ. ඉන්නෙ නිලධාරීන් කියල වැටුප් ලබන සූරාකන බහිරවයො ටිකක්.

කෘෂිකාර්මික රටක් වෙලා සහල් අතිරික්තයක් තිබුණු රටක අද සහල් මිල ඉහළ යෑමට බලපෑම් කරල තියෙන ආර්ථික සාධක මොනවාද?

අපි නිදහසින් පස්සෙ අපට ගැළපෙන අාර්ථික ක්‍රමයක් හදාගත්තෙ නෑ. යටත්විජිත පාලකයො හිතාමතාම අපේ කෘෂි කර්මාන්තයට පහරදුන්න. ඔවුන්ගෙ වැවිලි කර්මාන්තවලට තමයි සානුබලයන් සැපයුවෙ. ඒ වගේම 1978 ආපු විවෘත ආර්ථිකයත් එක්ක දේශීය වශයෙන් සහල් නිෂ්පාදනය කරනවට වඩා විදෙස් රටවලින් සහල් ආනයනය කිරීම ලාබදායී බව එවක පාලකයො තේරුම් ගත්ත. ඒ නිසා ඉන්දියාව, බුරුමය වගේ රටවලින් සහල් ආනයනය කළා. පූර්ණ තරගකාරීත්ව විවෘත ආර්ථිකයෙ න්‍යාය වුණාට ප්‍රායෝගිකව ඒක සිද්ධ වුණෙ නෑ. ඉල්ලුම හා සැපයුම මත මිල තීරණය වීම න්‍යාය වුණත්, වෙළඳපොළ සමස්ත විදිහට පූර්ණ තරගකාරී වුණත් ශීර්ෂ වෙන් කළාම ඒක තුළ මාෆියාවක් ගොඩනැගුන. පූර්ණ තරගකාරී වෙළෙඳපොළක් වෙනුවට බිහිවුණෙ ඒකාධිකාරී සහ කතිපෙයාධිකාරී වෙළෙඳපොළක්. ඒ නිසා පූර්ණ තරගකාරී වෙළෙඳපොළ තුළ ඇතිවුණ කොටස් අසම්පූර්ණයි. ඒ කියන්නෙ වෙළඳපොළ අසමත්වීම් ඇතිවෙන්න පටන් ගත්ත. මේ බාහිරතාවලට සාර්ථක පිළිතුරු නොදීමේ ප්‍රතිවිපාක අද හැමෝටම භුක්ති විඳින්න වෙලා තියෙනව. ඒ නිසා තමයි සහල් වෙළෙඳ අධිකාරියක්, වෙළෙඳ මාෆියාවක් ගොඩ නැගෙන්නෙ.


Lakviru Media Network

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here